Mensen hebben eeuwenlang nagedacht over de bron van kennis. Er bestaan verschillende, soms tegenstrijdige en soms complementaire opvattingen die stellen dat onze kennis voortkomt uit aangeboren vermogens, intellect, intuïtie, zintuigen, dagelijkse ervaringen en experimenten. Volgens de rationalistische visie is de bron van kennis bijvoorbeeld de geest. Informatie vindt zijn oorsprong in de geest en wordt door de geest geproduceerd. De intuïtieve visie spreekt van twee soorten kennis, namelijk wetenschap en filosofie.
Volgens intuïtionisten is wetenschap het product van intelligentie en filosofie het product van intuïtie. Kennis gebaseerd op intelligentie is geen kennis van het echte leven. Volgens deze opvatting is kennis van het echte leven filosofische kennis gebaseerd op intuïtie.
Informatie uit intuïtie is onveranderlijke waarheden. Dit soort informatie is belangrijk.
Volgens pragmatisten gaat kennis over het geleefde leven. Waarheid, het onderwerp van kennis, moet essentieel en bruikbaar zijn in de praktijk. Informatie en waarheid die niet nuttig en relevant zijn voor het dagelijks leven, mogen niet als kennis of waarheid worden beschouwd. De empiristische visie accepteert dat kennis voortkomt uit ervaringen en ervaringen via de zintuigen. Volgens empiristen kan de geest niet negeren wat de zintuigen waarnemen.
1 reactie