Η ικανότητα των ιδιοκτητών επιχειρήσεων να ανταλλάσσουν επιδέξια είναι ζωτικής σημασίας γιατί συνήθως, είτε το γνωρίζουν είτε όχι, περνούν ώρες την εβδομάδα διαπραγματεύοντας υφισταμένους, προμηθευτές, δανειστές, σημαντικούς άλλους, παιδιά, γονείς, πεθερικά, εμπόρους αυτοκινήτων και οι υπολοιποι. Το να αποφασίσετε ποια αναλογία θα πληρώσετε έναν ολοκαίνουργιο διευθυντή γραφείου ή πού θα ταξιδέψετε για μεσημεριανό γεύμα με έναν πελάτη περιλαμβάνει διαπραγμάτευση.
Ο διευθυντής γραφείου μπορεί να επιλέξει να δεχτεί λιγότερα χρήματα εάν πληρωθούν εκατό τμχ επιδόματα υγείας, ενώ ένας πελάτης μπορεί να συμμορφωθεί με την επιλογή μεξικάνικο φαγητό, εάν το κινέζικο φαγητό πρόκειται να είναι η επιλογή στην επόμενη περίσταση. Αν και όλοι οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων είναι έμπειροι διαπραγματευτές, δεν θα είναι ικανοί διαπραγματευτές. Το να είσαι επιδέξιος διαπραγματευτής απαιτεί υπομονή, προσοχή, ευελιξία και επίγνωση του μη δημόσιου τρόπου διαπραγμάτευσης, των θεμάτων και των λεπτομερειών της υπόθεσης, ακόμα επειδή οι στόχοι και οι στόχοι του άλλου μέρους.
Η διαπραγμάτευση περιγράφεται ως η μη βίαιη επικοινωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων μερών που μπορεί να έχουν αντικρουόμενα και συνηθισμένα συμφέροντα, σε μια προσπάθεια να επιτύχουν μια συμφωνία που να ανταποκρίνεται στους στόχους του ενός ή και των δύο μερών. Με απλά λόγια, η διαπραγμάτευση θα μπορούσε να είναι μια διαδικασία για να πετύχουμε κάτι που επιθυμείμε. Ο Gary Karrass, συγγραφέας του βιβλίου "Negotiate to shut", είπε κάποτε: "Δεν παίρνουμε αυτό που επιθυμούμε σε αυτή τη ζωή, παίρνουμε αυτό που διαπραγματευόμαστε".
7 Σχόλια